Ga naar de inhoud 
Een van haar onderwerpen ging over de begrippen focus en flow in de sport. Focus leidt tot flow. Hoe train je het brein? Interessant, zonder meer. Het is niet van vandaag of gisteren. Afleiders zijn er altijd geweest, al wordt gezegd dat er tegenwoordig veel afleiders zijn. Afleiders die focus ondermijnen.
Ik sla mijn oude boek open. ‘Mental training en concentratie zijn hier in Nederland welhaast modewoorden geworden,’ stelt Joris van den Bergh, schrijver van Mysterieuze Krachten in de Sport. Concentratie heet nu focus. Hij wijst op het begrip imponderabilia; de onmeetbare en onweegbare dingen die de sporter als gereedschap moet weten te hanteren. Daar hoort concentratietraining bij.
Ik sla mijn oude boek open. ‘Mental training en concentratie zijn hier in Nederland welhaast modewoorden geworden,’ stelt Joris van den Bergh, schrijver van Mysterieuze Krachten in de Sport. Concentratie heet nu focus. Hij wijst op het begrip imponderabilia; de onmeetbare en onweegbare dingen die de sporter als gereedschap moet weten te hanteren. Daar hoort concentratietraining bij.
In 1985 stelde trainer Cruijff concentratielessen verplicht. Daarvoor was Len del Ferro aangetrokken, voormalig operazanger en in Amsterdam vermaard als zangpedagoog.
Del Ferro kwam naar De Meer en ging meteen aan de slag. Het waren bijzondere sessies. Door het aanhouden van tonen en het beheersen van ademhaling stimuleerde hij de concentratie, de focus. Het kwam neer op ‘je afsluiten van alle aanwezige invloeden’.
Dat was verre van gemakkelijk met leerlingen zonder echte aandacht voor het onmeetbare en het onweegbare, maar met aanzienlijk talent voor grappen maken. Er heerste een lacherige sfeer in het klasje.
Moest een Ajacied naar voren komen, dan deden anderen hun best de concentratie te verstoren. Het leidde tot woede van meneer Del Ferro, en dat zorgde weer voor hilariteit want: plan gelukt. Een enkeling zette zich serieus in, maar na een half jaar werd het plan opgedoekt. Del Ferro had iets beters te doen.
Del Ferro kwam naar De Meer en ging meteen aan de slag. Het waren bijzondere sessies. Door het aanhouden van tonen en het beheersen van ademhaling stimuleerde hij de concentratie, de focus. Het kwam neer op ‘je afsluiten van alle aanwezige invloeden’.
Dat was verre van gemakkelijk met leerlingen zonder echte aandacht voor het onmeetbare en het onweegbare, maar met aanzienlijk talent voor grappen maken. Er heerste een lacherige sfeer in het klasje.
Moest een Ajacied naar voren komen, dan deden anderen hun best de concentratie te verstoren. Het leidde tot woede van meneer Del Ferro, en dat zorgde weer voor hilariteit want: plan gelukt. Een enkeling zette zich serieus in, maar na een half jaar werd het plan opgedoekt. Del Ferro had iets beters te doen.
