Ga naar de inhoud 
Hoeveel mensen stotteren?
Wereldwijd stottert ongeveer 1% van de bevolking, wat in Nederland neerkomt op circa 175.000 mensen en wereldwijd op ongeveer 80 miljoen mensen.
Wat is de oorzaak van stotteren?
Stotteren wordt gezien als aangeleerd gedrag, dat zonder hulp moeilijk is af te leren. Iedereen begint om verschillende redenen en op verschillende momenten te stotteren, waardoor een specifieke oorzaak lastig te identificeren is. De fysieke oorzaak van stotteren is echter bekend en wetenschappelijk onderbouwd. In de jaren 70 ontdekte Len Del Ferro dat ongecontroleerde bewegingen van de middenrifspier stotteren veroorzaken.
Wanneer de middenrifspier soepel omhoog beweegt tijdens het spreken, resulteert dit in vloeiende spraak. Bij stotteren echter, maakt het middenrif schokkerige bewegingen, wat de luchtstroom onderbreekt en tegen de stembanden duwt, resulterend in haperend spreken of zelfs volledige blokkades waardoor spreken onmogelijk wordt.
Is stotteren erfelijk?
Er wordt soms gedacht dat stotteren erfelijk is, maar daar is geen wetenschappelijk bewijs voor. Het feit dat bij eeneiige tweelingen soms één kind stottert en het andere niet wijst op een niet-erfelijke basis.
Stotteren kan ook ontstaan doordat kinderen het gedrag van stotterende familieleden nabootsen. Als er een aanleg voor stotteren is en iemand in de omgeving stottert, kan een kind dit gedrag kopiëren, wat soms leidt tot een patroon dat generaties lang voortduurt.
Is stotteren mentaal of fysiek?
Stotteren is primair een fysiek fenomeen, veroorzaakt door ongecontroleerde bewegingen van het middenrif, met vaak mentaal-emotionele gevolgen. Dit kan resulteren in overweldigende angsten en spreekangst voor bepaalde situaties, letters en woorden.
Stotteren beïnvloedt niet alleen de spraak, maar raakt aan alle aspecten van het leven, waaronder zelfbeeld, zelfvertrouwen, sociale interacties en de keuzes op het gebied van onderwijs en carrière. Het kan zelfs zo ingrijpend zijn dat het iemands wens om te leven beïnvloedt.
Sommige mensen met een stotterprobleem raken geïsoleerd en ongelukkig door hun teruggetrokkenheid. Anderen leren omgaan met hun stotteren, soms door het gebruik van trucjes zo effectief dat hun stotteren onopgemerkt blijft.
Komt stotteren door een verkeerde ademhaling?
De middenrifspier speelt een cruciale rol in het ademhalingsproces, met 90% verantwoordelijkheid voor de ademhaling. Bij stotteren ademt men niet noodzakelijkerwijs incorrect, maar tijdens het spreken en stotteren kan de middenrifspier ongecontroleerde bewegingen maken, wat vloeiend spreken verstoort.
Waarom stottert iemand niet altijd, soms meer en soms minder?
Mensen die stotteren ervaren momenten van vloeiende spraak of verminderd stotteren. Zo stotteren ze bijvoorbeeld niet wanneer ze tegen dieren praten of op ‘goede’ dagen. Sommigen kunnen dramatisch stotteren maar volledig vloeiend spreken tijdens een voordracht, terwijl anderen juist meer stotteren. Acteren lijkt goed te gaan voor velen die stotteren, mogelijk omdat ze dan een rol spelen.
Spanning vergroot de kans op stotteren, met name in situaties als presentaties geven, voorlezen of telefoneren. Mensen die stotteren kunnen ook angst hebben voor specifieke letters of woorden. Iedereen stottert op een unieke, persoonlijke wijze; wat voor de één een uitdaging is, kan voor de ander eenvoudig zijn.
Stotteren varieert dus per persoon en situatie, waarbij niemand constant stottert. Het ontdekken van een techniek die stotteren voorkomt, biedt de geruststelling dat spreken altijd vloeiend kan zijn.
Waarom stottert iemand niet bij het zingen?
Tijdens het zingen wordt continu controle over het middenrif uitgeoefend, waardoor deze spier automatisch vloeiende bewegingen maakt, wat resulteert in een ononderbroken stroom van klanken. Deze zelfde vloeiende beweging is noodzakelijk voor het spreken; echter, bij mensen die stotteren, vindt deze vloeiende beweging niet altijd plaats.
Kan stotteren vanzelf overgaan?
Stotteren ontstaat meestal tussen het tweede en zesde levensjaar, een periode waarin veel kinderen tijdelijk minder vloeiend spreken. Ongeveer 4% van de kinderen herhaalt woorden, hakkelt, of struikelt over hun woorden. Dit is begrijpelijk, aangezien spreken een complex proces is dat veel oefening vereist. In deze fase groeit de woordenschat snel, terwijl de kennis van zinsbouw en spreekmotoriek nog in ontwikkeling zijn.
Dit soort struikelend spreken, dat vaak ontspannen plaatsvindt, wordt primair stotteren genoemd en staat los van echt stotteren. Meestal verdwijnt dit weer vanzelf. Echter, ongeveer één op de drie van deze kinderen begint echt te stotteren na een periode van primair stotteren, waarbij de aarzelingen veranderen van ontspannen naar gespannen.
Kan je van stotteren afkomen?
Het is mogelijk om op elke leeftijd volledig te herstellen van stotteren. De Del Ferro methode, met meer dan 45 jaar ervaring, heeft aangetoond dat zowel kinderen als volwassenen hun stotteren volledig kunnen overwinnen. Deze stottertherapie is gebaseerd op het trainen van de middenrifspier.
De methode richt zich ook op de mentale aspecten, waaronder het aanpakken van sociaal-emotionele problemen die vaak gepaard gaan met stotteren, evenals het versterken van zelfvertrouwen en het verminderen van angst. Een belangrijke voorwaarde voor succes is echter dat de persoon zelf gemotiveerd is om deel te nemen aan de therapie en vastbesloten is om het stotteren te overwinnen.
